Bazen yapamadığımız şeyleri başkalarından istemek tuhaf değil mi?...

single-image


Empati

Zeynep Doğanay

Merhaba…

Ben kimim?

Arkadaşlarımın söylediği gibi bir mucizeyim.

Sizin gibi…

Bu köşede sizinle bir arada olduysak aynı fikirleri, hayalleri ve sevgi tomurcukları ektiğimiz ya da biriktirdiğimiz içindir.

Ara sıra yaşadıklarımdan, gördüklerimden ve öğrendiklerimden bazı önemli bulduğum anıları paylaşacağım izninizle…

Bir anı ve bir olay  

Bir doktor altı yaşındaki oğluna bir test yaptırmak için uğradı.

Bir hayli sinirliydi.

Öğretmenin çocuğuna hak ettiği önemi vermediğini düşünüyordu.

Neden söz ettiğini açmasını istedim.

Çocuğunun yaşına ve zekasına göre daha verimli olmasını bekliyordu.

Gülümsedim.

Beklentilerini çok merak ettim.

Öğretmenin çocuğuna karşı sevgi, ilgi, duygu paylaşımı, adalet ve samimiyet hatta anne gibi(!) davranmasını istiyordu.

Bunları söylerken yerinde duramıyordu.

Haklısınız dedim. Ama size bir sorum var…

Ameliyat ederken bir yere odaklanıyor musunuz?

Tabii ki diye yanıtladı.

Aynı anda 12 hastayı ameliyat edebilir misiniz?

Şaşkınlıkla yüzüme baktı.

Eşiniz ne iş yapıyor diye sordum.

Hakim olduğunu söyledi.

Bunun üzerine “eşiniz aynı anda 12 davaya birden bakabilir mi?” diyerek sorumu zorlaştırdım.

Hayır! Ne münasebet? Saçmalık! diye yanıtladı.

Tam aradığım cevabı vermişti.

Bunun üzerine, “şunu bilin ki sizin eksik gördüğünüz öğretmen aynı anda tam 12 öğrenciye sevgi, duygu, ders ve dikkati verebiliyor” diye sakin bir ses tonuyla yanıtladım.

Hareketli baba birden sakinleşti ve kısa bir sessizlikten sonra yüzüme bakarak teşekkür etti.

Gözlerinde arayıp da bulamadığı sorunun cevabı belirmişti sanki.

Bazen yapamadığımız şeyleri başkalarından istemek tuhaf değil mi?

Empati budur işte!!!


ilginizi Çekebilir